Dopamine een verhaal van een man die wordt opgeslokt door de digitale wereld
en terechtkomt in een obscure nachtmerrie waar de grenzen tussen droom
en realiteit vervagen. Waar zwaartekracht niet bestaat en objecten een eigen
leven leiden. Indrukwekkende goochelarij brengt de schizofrenie van deze
jonge man tot leven en neemt het publiek mee in een wereld van verslaving,
eenzaamheid en de eindeloze zoektocht naar verbinding, lust en liefde.

Het publiek wordt begroet door een mysterieuze Madonna-figuur die doet
denken aan een personage uit een Tim Burton-film. Zij houdt een poort van
nachtblauw satijn open en nodigt het publiek uit om haar wereld te betreden.
Daar ziet het publiek een gezichtloos figuur aan een tafel zitten. Op de tafel
ligt een levenloos gezicht en een rokende sigaret. Langzaam komt de figuur
tot leven en zet hij zijn gezicht weer op. De mensen bekijken de voorstelling
van dichtbij, op het voyeuristische af. Voor één keer is de toeschouwer de
spreekwoordelijke vlieg in de kamer. Het begin van een visuele trip die
het leven schetst van vele anonieme leventjes achter gesloten deuren.

Deze nieuwe theatervoorstelling van Tim Oelbrandt is een
combinatie van illusionisme en visueel theater. Een meeslepende
gebeurtenis, een theatrale installatie, een zintuiglijke beleving,
gemaakt voor het theater of grote verduisterbare ruimtes. Dopamine
wordt gespeeld door Dries Notelteirs en Tim Oelbrandt.

In de vormgeving worden tal van referenties naar de kunstgeschiedenis
gebruikt: van interpretaties van een Madonna-figuur en een piëta, tot
een enscenering van het bekende schilderij The Nightmare van Johann
Heinrich Füssli. Herkenbare beelden uit onze kunstgeschiedenis en het
bevreemdende van onze maatschappij worden hierbij gecombineerd.