in kader van LAFS 7

STEEG//STONER is een concertvoorstelling die vertelt over dat wat geweest is soms nog niet voorbij is. Over de schaduw die je achtervolgt, over het monster onder je bed, over het kind in de waterput.

Elke nacht kruipt een mist de bossen uit, de velden over en treedt in het licht van de maan. Hij danst, laat het maanlicht op zijn lichaam vallen, flirt ermee. Hij vraagt de maan: “Please oh, please, won’t you take my hand?” De mist kruipt verder over de heuvel, omringt een dorpje, valt de straten binnen, slokt de huizen op. Eenmaal hij de heuvel geworden is, klaagt hij: “Why oh, why oh, why won’t you take my dance?”

In de mist ligt een dorpje en in dat dorpje speelt dit verhaal zich af. Bij het vallen van de nacht worden de deuren vergrendeld. Men leeft achter gesloten gordijnen en luiken. Men verbergt de ogen voor de maan, de dromen voor de mist, dooft de kaarsen en zegt: “You know what to do when the baby cries?”

Well, we stick our fingers in the ground
Heave and turn the world around
Smoke is blacking out the sun
At night I pray and clean my gun
The cracked bell rings and the ghost bird sings
And the gods go begging here
So just open fire when you hit the shore
All is fair in love and war
Hoist that rag!

Tom A. Waits

Engels gesproken